ارجاعات گذشت : در روايات باب دوازدهم از باب‌هاى رهن ، به آنچه مناسب با اين باب است ، مراجعه كنيد . باب 5 حكم امين قرار دادن خائن و تباه‌كننده مال و غير معتمد 1851 - ( 1 ) ابو حمزه از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس از بنده‌اى از بندگان خدا دروغى در گفتار يا خلف وعده‌اى يا خيانتى در امانت هنگام سپردن امانت به وى سراغ داشته باشد و سپس او را بر امانتى ( يا بر امانت خدا ) امين قرار دهد ، بر خداوند شايسته است كه او را در مورد آن گرفتار كند و سپس آن را براى وى جبران نكند و به وى پاداش ندهد . » 1852 - ( 2 ) در كتاب غرر الحكم و درر الكلم روايت مىشود كه اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : « سه چيز نابودكننده است : جرأت و جسارت بر حاكم ، امين شمردن خيانتكاران و خوردن سم براى تجربه و آزمايش . » 1853 - ( 3 ) و فرمود : « از نشانه‌هاى شكست ، امين قرار دادن خيانتكاران است . » 1854 - ( 4 ) زكريا بن ابراهيم با واسطه روايت مىكند كه امام باقر عليه السلام در ضمن حديثى به امام صادق عليه السلام فرمود : « هركس غير امينى را امين قرار دهد ، بر خداوند حجتى ندارد . » 1855 - ( 5 ) محمد بن هارون جلّاب از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه ظلم و جور بر حق غالب شد ، جايز نيست كه احدى به احدى گمان نيك برد تا آن‌كه از وى نيكى مشاهده كند . » 1856 - ( 6 ) عمرو بن ابى المقدام از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « براى من تفاوتى نمىكند كه خيانتكارى را امين قرار دهم يا تباه كنندهء اموال را . » در كتاب جعفريات ، از على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اين حديث روايت مىشود .